ஆடுகளம் : துரோகத்தின் வினைத்தொகை

எல்லாப் படங்களையும் பார்த்துவிட்டாலும் சில படங்களைப் பார்க்கும்பொழுது மட்டும்தான் அதுகுறித்து எழுதத் தோன்றுகிறது. ஆடுகளம். துரோகம் ஆடியது,ஆடுகின்றது,ஆடும் என்ற வினைத்தொகையின் பண்பு, உலகம் இருக்கும் வரை. ஒருவரின் அன்பில்,அவர் நம்மீது கொண்டிருக்கும் அக்கறையில் திக்கித்திணறி நாம் மூர்ச்சையாகிப் போகும்பொழுது முதுகில் விழும் குத்து...ஆடுகளம்.

சேவல் சண்டையைப் பற்றிய வரலாற்று குறிப்போடு டைட்டில் தொடங்குகிறது. பொல்லாதவன் பாணியில் முதலில் க்ளைமேக்ஸ்..அதிலிருந்து பின்னோக்கி என வெற்றி ஃபார்முலாவை மீண்டும் கையாண்டிருக்கிறார்,வெற்றி-மாறன்.

கதையைப் பற்றிப் பேசுவதை விட அதற்கும் அப்பால் பேச நிறைய இருக்கிறது இப்படத்தில்.

சினிமாவில் வில்லன், நாயகன், குணச்சித்திரம் என அவரவர் பாத்திரம் உணர்ந்து எப்பொழுதுமே நல்லவனாகவும் எப்பொழுதுமே கெட்டவனாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டுவந்ததில் இருந்து முற்றும் மாற்றாக, அன்றாடத்தில் எப்படி அவ்வந்த சூழலுக்கு ஏற்ப வாழ்கிறோம் என்பதை மிக நுட்பமாகக் காட்சிப்படுத்தி இருப்பதே இப்படத்தின் ஆகச் சிறப்பு.

கிஷோர்/துரை பாத்திரம்
. கொஞ்சம் பணமும் பார் வைக்குமளவிற்கு செல்வாக்கும் இருக்கும் ஒரு மதுரைக்காரன் எப்படி இருப்பானோ அப்படியே இப்பாத்திரம். மிகக் கூர்ந்து கவனித்ததில் இந்தப் படத்தின் அற்புதமானப் பாத்திரம் என்றால் அது துரைதான். ஒரு இடத்தில் கூட இயல்பிற்கு மீறியச் செய்கையைச் செய்யவில்லை.

எதிர் அணியில் இருந்த இன்ஸ்பெக்டர் தன்னை ஸ்டேஷனில் இருந்து விடுவிக்க உதவியதும் மறுநாள் அவர் வீட்டிற்கே சென்று நன்றி தெரிவிப்பது.

தன் கூட்டாளி அயூப்பை அதே இன்ஸ்ப்பெக்டர் கொன்றது தெரிந்து, தண்ணியடித்துவிட்டு, ‘இப்பிடி எல்லாத்தையும் செஞ்சுப்புட்டு ஒண்ணுமே தெரியாதமாதிரி நிக்கிறாங்களே’ என அவரை அடிக்கப்போவது.

குருவின் பேச்சைக் கேட்காத தனுஷின் முதல்சுற்று போட்டிக்கு, ‘விடுண்ணே சின்னப்பய,தெரியாம பண்ணிட்டான்’ என ஆதரிப்பது. மீண்டும் திமிறில் தனுஷ் களம் இறங்கும்பொழுது, ‘என்னடா ஓவராப் போற’ என தனுஷை எதிர்ப்பது.

மீண்டும் தனுஷ்க்கு வாழ்க்கையில் செட்டில் ஆகும் வாய்ப்பு வரும் எனத் தெரிந்ததும், தனுஷை ஆதரித்து, மூன்று லட்சம் வாங்கித் தருவது.

குரு அளவிற்கு மீறி கோவப்பட்டதும், ‘எனக்கென்னமோ நீ பண்றது தப்புன்னு தோணுதுண்ணே’ என குருவிடம் நியாயத்தைப் பேசுவது.

கடைசிவரை துரைக் கதாப்பாத்திரம் எந்த இடத்திலும் பிசகவே இல்லை.

பேட்டைக்காரன் என்ற பெரியசாமி : நான் சில மாதங்களுக்கு முன்னர் ‘அம்பத்தாறு’ என்ற கதையை எழுதி இருந்தேன். அந்த அம்பத்தாறு பாத்திரத்தின் குணாதிசயம், அடிப்படையில் நல்லவன், ஆனால் எவராவது ஊரில் நல்லபெயர் வாங்கினால் பொறுக்காது, தனக்கு யாராவது துரோகம் செய்வதாகப் பட்டால், நேரடியாக மோதாமல் கெடுதல் செய்வது.

இந்த குணாதிசயத்தையும் தாண்டிய படைப்பு பேட்டைக்காரன். அடிப்படையில் திறமையான, நல்லவர் தன் சிஷ்யன் தன்னை மீறும் பொழுது ஏற்படும் மனஉளைச்சலை எப்படி துரோகமாக மாற்றுகிறார் என்பதே.

இவர் பேச்சை மீறி தனுஷ் களத்தில் இறங்கும்பொழுது, கோயில் முன்னர் நின்று கொண்டிருப்பார் பேட்டைக்காரன். ‘அண்ணே நம்ம சேவ ஜமீனாகிப்போகும் போலண்ணே, தோத்துறும்’ என ஒருவன் வந்து சொன்னதும், லேசான திருப்தியோடு கடவுளைப் பார்க்கும்பொழுது அவரின் குரூரம் தெரிகிறது. ஆனாலும் தனுஷ் முதல் சுற்றில் வெற்றிப் பெற்றதும், தன் மானம் காப்பாற்றப்பட்டது போன்ற திருப்தியும் அடுத்த முகபாவனையில்.

‘அதிர்ஷ்டம் அவன செயிக்க வச்சுருச்சுடா’ என மீசை மண் வசனத்தில் சமாளிப்பது.

‘இல்லண்னே, அன்னிக்கு மாதிரி ஏதாச்சும் மாத்தி ஆகிப்போச்சுண்டா’ என சேவல் வாங்க வருபவன், இவரின் பேச்சை மீறி வேறு சேவல் கேட்கும்பொழுது, மனம் முழுதும் வன்மம் குடிகொள்வதை டாப் ஆங்கிளில் பேட்டைக்காரனின் முதுகில் காட்டி இருப்பது.

இந்தக் கதாப்பாத்திரத்தின் மிகச்சிறந்த டீட்டெய்லிங், கடைசியில் எல்லா உண்மையும் தெரிந்த தனுஷை குத்தக் கத்தியைக் கையில் எடுக்கும் பேட்டைக்காரன், தனுஷ் சொல்லும், ‘வெளில தெரிஞ்சா இம்புட்டு நாளா உனக்கு இருந்த பேரு என்னண்ணே ஆகும்,’ என்ற வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், கத்தியின் முனை திசை மாறும். அவ்வளவே. தன்மீது இருந்த பிம்பம் சிதைபடும்பொழுது ஒருவன் என்ன செய்வானோ அதைச் செய்துகொள்ளும் அற்புத பத்திரப்படைப்பு பேட்டைக்காரன்.

தனுஷ்/கருப்பு : I AM LOVE YOU என்ற மதுரை திருப்/தென்பறங்குன்ற கைலி இளைஞன். எல்லாக் கோவத்தையும் தாயிடம் காட்டும் சராசரியாக, டைவாவைக் கரெக்ட்பண்ணும் காதலனாக, நல்லது செய்யும் கிஷோரை அண்ணண் நிலையில் வைக்கும் நண்பனாக, துரோகம் தெரியவந்ததும் வெடித்துச் சிதறும் சிஷ்யனாக...

மிகக் கச்சிதமாய் செய்திருக்கிறார் தனுஷ். மதுரை பாஷை கொஞ்சம் தடுமாறினாலும், ஒன்றச் செய்துவிடுகிறது. தனுஷிடம் இருக்கும் நடிப்புத் திறமையே இவரை இந்த இடத்தில் வைத்திருக்கிறது என்பதை நிரூபிக்கும் படம் இது. புதுப்பேட்டையில் ஒரு பெரிய கூட்டமே அடித்துத் துவைத்தும், முகமெல்லாம் ரத்தமாக, எழுந்து நிற்கும்பொழுது ஒரு சிங்கத்தின் பார்வையை ரீரிக்கார்டிங்கோடு செல்வராகவன் கொண்டு வந்திருப்பார். அந்தக் காட்சி தனுஷின் மிகச்சிறந்த நடிப்பிற்கு ஒரு உதாரணம். அதைப்போல இந்தப் படத்தில் நிறைய இடங்களில்.

அயூப் : ஃபாரின் சரக்கை ஆசையாக, இதை திருப்பி கேட்க மாட்டியே என வெள்ளந்தியாக கேட்பதாகட்டும், தன்னை விலை பேசுவது தெரிந்த அடுத்த நிமிடத்தில், “என்னடா வேணும் உங்களுக்கு” என அதே பாட்டிலை தரையில் எறிந்து விட்டு, நாலு கிளாஸ் சாராயத்துக்கே இம்புட்டு கேட்குறீங்களேடா, நாப்பது வருச பழக்கம்னா எம்புட்டு இருக்கும்’ என்று நிற்பது கம்பீரம்.

ஊளை : மதுரையில், கிட்டத்தட்ட எல்லா கேங்கிலும் ஒரு ஊளை கேரக்டர் உண்டு. அவ்வளவு தத்ரூபமாக செய்திருக்கிறார். ‘எந்தத் தெருடா ஏழுமணிக்கு வெறிச்சோடி இருக்கு, தப்பாத் தெரிதே மாப்ள’ இந்த ஒரு வசனம் போதும். அவ்வளவு கச்சிதமான ஏற்ற இறக்கம். படம் முழுதும் வரும் இப்பாத்திரம் தனுஷ் என்ற பாத்திரம் எது செய்தாலும் அதற்கு உடன்பட்டு எப்பொழுதும் உடன் இருக்கும் நண்பன் பாத்திரம். காதலியைத் தேடிப்போகும் பொழுது உடன் வந்து கம்பெனி கொடுப்பதில் துவங்கி இறுதியில் வழியனுப்பி வைக்கும் வரை இருக்கும் மதுரை நட்பை அப்படியே திரையில் கொண்டு வந்திருக்கும் இந்தப் பாத்திரமும் கிஷோருக்கு அடுத்தபடியாக அமைந்திருக்கும் அற்புதம்.

தவிர, சில சுவாரஸ்யங்கள் :

1.சேவல் சண்டையின் நுட்பங்களை உள்வாங்கி அற்புதமாக திரையில் கொண்டு வந்திருப்பது. குறிப்பாக இருவாசியின் பொழுது ஜெயிப்பது யார் என சீட்டின் நுனிக்கு நம்மை இட்டுச் சென்றது.

2. மதுரை என்றாலே அங்கிட்டு இங்கிட்டு அறுவா என்பது மட்டும் அல்ல, அதையும் தாண்டிய ஒரு வாழ்க்கை இருக்கிறது என்பதை காட்டிய விதம்.

3. சேவல் சண்டை நடக்கும் இடத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் ஃப்ளெக்ஸ் பேனரில், கிஷோர் ராஜா உடை அணிந்து நிற்பார். பேட்டைக்காரன் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருப்பார். மதுரையின் அன்றாட காட்சிகள் இவை. இதில் துவங்கி ஒவ்வொரு காட்சியில் நுட்பங்களை காட்சிப் படுத்திய விதம்.

4. ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் தேர்வும், அவர்கள் ஒரு இடத்தில் கூட தேவையில்லாமல் கையை என்ன பண்ணுவது என்று தெரியாமல் நிற்பதோ, மற்றவர் வசனம் பேசும்பொழுது அடுத்த வசனத்திற்கு ரெடியாக துடித்துக்கொண்டு நிற்பதோ இல்லாமல், வெகு இயல்பாக வந்து போவது.

5. வாழ்வினூடாக பாடல் இருப்பதை அப்படியே வசனங்களுக்கு ஊடாக சேர்த்து இருப்பது..யாத்தேப் பாடலின் பொழுது தனுஷின் குதூகலம் நம்மையும் தொற்றச் செய்துவிடும் கேமிரா/டான்ஸ்/இசை.

6. இரண்டாம் பாதியில், ஒரு இடத்தில் கூட நாம் நினைப்பது நடக்காதது போல அமைத்திருக்கும் திரைக்கதை. இன்ஸ்பெக்டர் மொட்டை அடித்ததும் அறுவா பறக்கும் என்று எதிர்பார்த்தால் ..இல்லை. இதே நிலம உனக்கும் வரும்ணே..என தனுஷ் கிஷோரைப் பார்த்து சொல்லும் பொழுது கிஷோரின் நிலை அப்படி ஆவது இல்லை, காதலி இனி அவ்வளவுதான் எனில் அவ்வளவு இல்லை என மிக இயல்பாய் சம்பவங்களைக் கடந்திருக்கிறார் இயக்குனர் வெற்றிமாறன்.

7. ‘என்கிட்டயே உன்னத் தப்பாச் சொல்றாரு’ என காதலியின் நம்பிக்கை.இந்த வசனம் வந்ததும் கைத்தட்டல் எழுகிறது அரங்கில். சாதாரண வார்த்தைகளில் வாழ்வைக் காட்டுவதே வசனம். விக்ரம் சுகுமாரன் & வெற்றி மாறன் இருவரின் வசனங்கள் இயல்பான உரையாடல்களாக அற்புதமாய் இருக்கிறது.

8. மதுரை என்றாலே இரவு. அதை அற்புதமாய் பாடலில் கொண்டு வந்திருக்கும் நேர்த்தி.

9. ராதாரவின் வெகுநேர்த்தியான பின்குரல்.

10. மீனாள் கதாப்பாத்திரம்.

நன்றி வெற்றிமாறன்.

சுமி மீண்டும் கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்துக்கொண்டாள். கண்களைச் சுருக்கி இன்னும் கண்ணாடிக்கு அருகில் போய், வலது கண்ணிற்கு கீழே தனது ஆள்காட்டி விரலை வைத்து லேசாக இழுத்துப் பார்த்தாள். பிங்க்கும் சிகப்பும் கலந்த நிறத்தில் இருந்த கண்ணில் நீர் கோர்த்துக்கொண்டிருந்தது. துடைத்துக்கொண்டாள். கண்ணாடியில் ஒட்டி இருந்த ஸ்டிக்கர்ப் பொட்டை எடுத்து வைத்துக்கொண்டாள்.

ங்க அம்மா பேரு சுமித்ரா. தூக்கு போட்டு செத்துட்டாங்க. இப்போ ஸ்கூலுக்குப் போய்ட்டு இருக்கேன். இந்த ரோட்லதான் எங்கம்மா கூட்டிப் போவாங்க, நான் இப்பல்லாம் சிரிக்கிறதே இல்ல. நேத்துகூட என் பென்சில எடுத்தான்னு அட்சயாவ ரொம்ப அடிச்சிட்டேன். நான் அப்பிடில்லாம் அடிக்கவே மாட்டேன் தெரியுமா. பிளேடு வச்சு கீறலாம்னு கூட நினைச்சேன். மிஸ் கிள்ளினாங்க. அம்மான்னு கத்தும் போது அழுக வரல. இதோ இப்ப லஞ்ச்ல தனியா சாப்பிட்டுட்டு இருக்கும்போது அழுகையா வருது. மிஸ் கிள்ளினதுக்கு இல்ல, அம்மான்னு கத்துனதுக்கு. நான் சொல்லிட்டே இருந்தா நீங்க கேப்பீங்களா..போங்க.”

ரவு பேசிய வார்த்தைகள் அவளைச் சுற்றிக்கொண்டே இருந்தன.

“கஷ்டமா இருக்குங்க. இதெல்லாம் தப்பில்லை, தனிமனித உரிமைன்னு காலேஜ்டேஸ்ல உங்கள விட அதிகமா நானும் சி்ந்திச்சிருக்கேன். பேசி இருக்கேன். பட் நாட் ஏபிள் டு டேக் இட். ஸாரி”

நிதானமாக பேசுவதாக நினைத்தாள். படபடவென விழுந்தன வார்த்தைகள்.

‘எத்தன தடவ சொல்றது சுமி. எனக்கு இதனால பிரச்சனை இருக்குற மாதிரியே தெரியல. லவ் பண்ணும்போது எப்பிடி இருக்கேனோ இப்பவும் அப்படித்தான் புரிஞ்சதா,. ஸாரி, பட் முதல்நாளே சொன்னேனே. பிளீவ் மி திஸ் இஸ் நத்திங்ங்ங். இதே ஊர்ல இன்னும் நிறைய மாறும். அப்போ யு வில் பி மோர் ஃப்ரிலி டேக்கிங் திஸ், ப்ளீஸ் லீவ் திஸ்”

படபடவென பேசினான். வார்த்தைகள் தெளிவாக விழுந்தன.

“என் நிலமைல இருந்து பாருங்க. எவ்வளவோ ட்ரை பண்றேன். ஆனா ஒவ்வொரு தடவையும் என்னால நினைக்காம இருக்க முடியல.”

சொல்லும்பொழுதே கண்ணிலிருந்து கோடாக இறங்கியது கன்னத்தில்.

“இப்போ எதுக்கு அழுது உன் கிளாமர குறைக்கிற, கொஞ்ச நாள்ல சரியாகிடும் உனக்கு. பை த வே, இன்னிக்கு மேடம் ஃபெரெஸ்ஸா வாசனையா இருக்குறாப்ல இருக்கு.’ சொல்லிக்கொண்டே பின்னாலிருந்து அணைத்தான். வெடுக்கென கையை உதறிக்கொண்டாள்.

இரவு உதறிக்கொண்டதை இப்பொழுது நினைத்து, இப்பொழுதும் அவள் கைகள் விலக்கியது காற்றை.

கண்ணாடியில்த் தன்னை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாள்.

போங்கன்னு சொன்னேன். போய்ட்டீங்க. க்ளாஸ்ல மேத்ஸ் சம் போட்டுட்டு இருக்கும்போது உங்கள போங்கன்னு சொன்னது தப்புன்னு தோணிட்டே இருந்தது. ஐ’ம் ஸாரி. இப்போ ஸ்கூல் விட்டாச்சு. என் கூட நடந்து வரீங்களா வீடு வரைக்கும்? வாங்க.

இதான் ஜனா அங்க்கிள் கடை. அப்பாவோட ஃப்ரெண்ட். என்னவேணாலும் எடுத்துப்பேன் இங்க. ஒண்ணுமே சொல்லமாட்டாரு. ஆனா பாட்டிக்குத்தான் இவர பிடிக்காது. அம்மா இவராலதான் செத்தாங்கன்னு திட்டுவாங்க. அப்பாகிட்ட கேட்டா அப்பிடில்லாம் இல்லடா கண்ணான்னு கட்டிப்பிடிச்சுப்பாரு என்ன. அப்பா அடிக்கடி சொல்வாரு, அம்மா ரொம்ப ரொம்ப நல்லவங்கன்னு. வேற யார்க்கிட்டயும் அவ்வளவா பேசக்கூட மாட்டாங்களாம். நிறையப் படிப்பாங்களாம். எனக்கு அம்மாவும் பிடிக்கும் அப்பாவும் பிடிக்கும். வானத்தளவு. நான் திடீர்னு உர்ர்ருனு மொறைக்கிறேன்னு நினைக்காதீங்க. இப்பல்லாம் கொஞ்சம் அப்பிடித்தான் நானா தனியாப் போய் உக்காந்துக்குறேன். அம்மா ஏன் செத்தா? அந்த ஸ்டூல்லதான் நான் இப்பவும் உக்காந்து ஹோம் ஒர்க் பண்ணுவேன். அம்மாவே சொல்லித்தரமாதிரி இருக்கும் தெரியுமா. ப்ச். அந்த ஸ்டூல் மட்டும் கொஞ்சம் ஹைட் கம்மியா இருந்திருந்தா செத்திருக்க மாட்டாளோ. விடுங்க. இப்போ எனக்கு அர்ஜெண்ட்டா ஒன் வருது. நீங்க ஜனா அங்க்கிள்கிட்டபேசிட்டு இருங்க கொஞ்சநேரம்”

ண்ணாடியைப் பார்த்து பெருமூச்சு மூச்சு விட்டாள் சுமித்ரா. ஜனாவின் உருவம் மங்கலாகவும் பிரகாசமாகவும் தெரிந்தது. இவரிடம் எப்படி புரிய வைப்பது என எத்தனையோ விதமாக யோசித்துப்பார்த்தாள்.

தன் கல்லூரிக்காலங்களில் படித்த பேசிய அத்தனை விசயங்களையும் அசைபோட யத்தனித்தாள்.

தனிமனித விருப்பு, சமூகத்தையோ, சார்ந்தவரையோ பாதிக்காதவரை அவரவர் விருப்பப்படியே எதுவும் செய்யலாம் என தான் தன் தோழிகளிடம் பேசியது, காதலிக்கும் பொழுதும் கணவன் என்றானபின்னும் ஒரே மாதிரியாக வெளிப்படையாக இருக்கும் இவனை குற்றமே சொல்லமுடியாது என நினைத்தவளின் தலை தனிச்சையாக ஆடிக்கொண்டது ஆமோதிப்பது போல.

அவனின் விருப்பங்களைப் பற்றியும் உடலியல் குறித்த அவன் கருத்துக்களையும் முன்பே பகிர்ந்ததிலும் தெளிவாகவேத் தான் இருந்திருக்கிறான் என்ற நினைப்பு வரும்பொழுதே தன் மனமும் உடலும் அதை ஏற்காமல் போனதையும், அவன் தொடும்பொழுதெல்லாம் ஜனா, ஜனா, ஜனாவின் நினைப்பு வருவதைத் தவிர்க்க இயலாமல் போனதையும், அவனை முதல் சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, தொடக்கூட அனுமதிக்காததையும் , தொட முற்படும்பொழுதெல்லாம் ஏதாவது காரணம் சொல்லி தட்டிவிடுவதும் தவறு என்ற எண்ணம் மீண்டும் மீண்டும் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது.

அவனும் இவளை புரிந்து கொண்டதனாலோ என்னவோ வற்புறுத்துவது இல்லை என்பதை நினைத்ததும் இன்னும் அழுகையும் கூடவே ஜனாவின் சிரித்த முகமும் மிகப் பணிவாக குனிந்து அவன் பேசும் வார்த்தைகளும் இன்னும் அவளை ஏதோ செய்தன. முகத்தைத் துடைத்துக்கொண்டவள் ஸ்டூலை எடுத்து ஃபேனுக்கு நேராகப் போட்டாள்.

னா அங்க்கிள்கிட்ட பேசினீங்களா? அங்க்கிள் நான் கிளம்பறேன். நாளைக்கு லீவு. வரமாட்டேன். இவங்களுக்கு ஏதாவது சாப்பிடக் குடுங்க. அப்..பு..றம்..அங்கிள்..ஒரு ரிக்வெஸ்ட்..இன்னிக்கு நைட் வீட்டுக்கு வராதீங்க ப்ளீஸ்.. அப்பாவோட இன்னிக்கு நான் படுத்துக்குறேனே..ப்ளீஸ்.”

என்’ணங்கள் 12/01/11

1958ம் வருடம்.

பாட்டெழுத சான்ஸ் கேட்டு அலைந்து கொண்டிருந்த அந்தக் கவிஞரை ஒரு இசையமைப்பாளரிடம் அழைத்துச் சென்றார் நண்பர். பட்டுக்கோட்டையும், கே.சி.எஸ் அருணாசலமும் ஜெயகாந்தனும் பாட்டு எழுதிட்டாங்களே என்று இசையமைப்பாளர் எம் பி ஸ்ரீனிவாசன் அந்தப் புதியவரை மறுத்துவிட்டாராம். படம் ‘பாதை தெரியுது பார்’. கோபி என்ற அந்த நண்பரின் வார்த்தைகளுக்காக, இசையமைப்பாளர் எம் பி ஸ்ரீனிவாசன், ’ஏதாவது சமூக நோக்கோடு எழுதிய பாடல் இருந்தால் டைட்டில் சாங்கிற்கு உபயோகப்படுத்திக் கொள்கிறேன்’ என்றவுடன் கொஞ்ச நேரம் யோசித்து ஒரு பாடலை எழுதி, பாடிக்காண்பித்தாராம் கவிஞர்.

கேட்டுவிட்டு, கண்ணாடியை எடுத்து தன் நீண்ட ஜிப்பாவில் துடைத்துக்கொண்டே, “நல்லா இல்லேன்னு சொல்லமாட்டேன், ஆனா இம்ப்ரஸ் பண்ணல, So Sorry” என்று போய்விட்டாராம்.

”கவலைப்படாதீங்க வேறு இடத்தில் ட்ரை பண்ணுவோம்”நண்பர் கோபி அவரை அழைத்துக்கொண்டு போய்விட்டார்.

1967ல் அதே பாடல் பட்டி தொட்டி எல்லாம் தேசிய கீதம் போலப் பாடப்பட்டது.

பாடல் :

கொடுத்ததெல்லாம் கொடுத்தான் -அவன்
யாருக்காகக் கொடுத்தன்...

**
‘ரயில்வே வேலைய விட்டுட்டு இப்பிடி நடிக்க சான்ஸ் கேட்டு வந்திருக்குறது தப்புங்க’ ஒல்லியாக இருந்த அந்த நபரைப் பார்த்து வெகு அக்கறையாகச் சொன்னேன்.

“அந்த ரயிலே ஒரு நாள் எனக்காக நிக்கும்ங்க. என் நடிப்பு மேல எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு”

ரயில்வே வேலையை ராஜினாமா செய்துவிட்டு, பின்னாளில் ரயில் அவருக்காக நிற்கும் அளவிற்கு புகழ் பெற்ற அந்த ஒல்லி நடிகர்- நாகேஷ்.”

கவிஞர் வாலி எழுதிய ‘நானும் இந்த நூற்றாண்டும்’ புத்தகத்தில் இப்படியான வெகு சுவாரஸ்யமான நிகழ்வுகள் அதிசுவாரஸ்யமான நடையில்.

வானதி பதிப்பகம். விலை 250.

**

புத்தகக் காட்சி சித்திரைத் திருவிழா போல் உள்ளது. ரங்கராட்டினமும் வைத்துவிட்டால் அதேதான். உள்ளே நுழையும்பொழுதே ஏகப்பட்ட நோட்டிஸ்களை கையில் திணிக்கிறார்கள். வேண்டாம் பாஸ் என்றால் அடித்துவிடுவார்களோ என்பது போல இருக்கிறது திணிப்பு. வாங்கி, பார்க்காமல் சுருட்டி கசக்கி நாலெட்டு வைத்தவுடன் ஒரு வீசு. பெரும்பான்மை இப்படித்தான் செய்வார்கள் போல. காகிதப் பந்துகள் நிறைய.

ஃப்ருட் சாலட், ஐஸ்க்ரீம்,பாப்கார்ன், பஞ்சு மிட்டாய்த் திருவிழா.

உள்ளே இந்த முறை மிகக் கவர்ந்த, முக்கியமான ஒன்று, ஒவ்வொரு வரிசைக்கும் ஒவ்வொரு பெயர். திருவள்ளுவர் பாதை, கம்பர் பாதை என. சென்ற ஆண்டு இந்த ஏற்பாடு இல்லாததால், ‘எங்க இருக்கீங்க பாஸ்? எந்த ரோங்க? இந்தப் பக்கம் இருந்தா அந்தப் பக்கம் இருந்தா, ஹலோ, ஹல்ல் லோ என சிக்னல் கிடைக்காமல் புத்தகம் தேடுவதை விட நண்பர்களை தேடுவதிலேயே அதிகம் போனது. இந்த முறை திருவள்ளுவரும் கம்பரும் பாரதியும் வழிகாட்டுகிறார்கள்.

**

ஒரு கட்டு வெற்றிலை
பாக்கு சுண்ணாம்பு புகையிலை
வாய் கழுவ நீர்
பிளாஸ்க் நிறை ஐஸ்
ஒரு புட்டி பிராந்தி
வத்திப்பெட்டி சிகரெட்
சாம்பல் தட்டு
பேசுவதற்கு நீ
நண்பா
இந்தச் சாவிலும்
ஒரு சுகம் உண்டு.

-நகுலன்

**

தீக்கடல் குறித்த தன் பார்வைகளைப் பதிந்த பதிவர் மோகன்குமாருக்கும் பதிவர் லதாமகனுக்கும் நன்றிகள்.

http://veeduthirumbal.blogspot.com/2011/01/blog-post_10.html

http://silarojakkal.wordpress.com/2011/01/01/narsim-theekkadal/

***


பள்ளியில் படிக்கும்பொழுது, வீட்டின் சார்பாக ஒரு கல்யாணத்திற்குச் செல்ல வேண்டிய சூழல்.

முதல் முறை வீட்டை ரெப்ரஷண்ட் செய்கிறோம் என்ற மிதப்பும், அப்பா கொடுத்த மொய்ப் பணக் கவரும்,முதல் முறை வெளியூருக்குத் தனியாகப் பயணம் என ஒரு கித்தாய்ப்பும், கூடவே அங்கே யாராவது தெரிந்தவர்கள் இருக்க வேண்டுமே என்ற லேசான பதைப்பும்.

உள்ளே நுழைந்தவுடனேயே ஒரு பென்சில் மீசை மாமா கழுத்தில் சுற்றி இருந்த கர்ச்சீப்பை உருவிக்கொண்டே என்னை அலேக்காகத் தூக்காத குறை, டேய், எத்தன வருசமாச்சு உங்கள எல்லாம் பார்த்து, வா, வா என கையைப் பிடித்து கல்யாண வீட்டு நெரிசல் ஒதுக்கி, பெண் வீட்டார் அறைக்கு இட்டுச் சென்றார். வழியில் தென்படுபவர்களிடம் எல்லாம் ‘யார் தெரியுதா, யார் தெரியுதா’ என கேட்டுக்கொண்டே. நான் கிட்டத்தட்ட மிதந்து போய்க்கொண்டு இருந்த நினைவு.

அங்கே வட்டமாக அமர்ந்து பேன் பார்த்தும், நெக்லஸைக் கழுத்துப்பக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டும், மேட்சிங் பிளஸ் தேடல் எனக் கல்யாண ரகளை. நடுவில் என்னை நிறுத்தி, யாருன்னு தெரியுதா என்றவுடன் ஆளாளுக்கு ஒரு பெயர், பென்சிலோ, சிரிப்பும் சந்தோசமுமாய், சரியாச் சொல்லுங்க, கண்ணப்பார்த்துமா தெரியல, எப்பிடி வளர்ந்துட்டான் பாரு.. என கர்சீப்பை இரண்டு கைகளாலும் ஒரு சுண்டு சுண்டி கழுத்துக்குக் கொடுத்துக் கொண்டே என்னை ஒரு செல்ல இடி, லேசாக கண் வேறு அடித்தார்.

ஒரு வழியாக எல்லோரும் என்னைக் கண்டுபிடிப்பதில் தோற்றவுடன், இவர் திருவாய் மலர்ந்தார்.,.

யாருன்னு தெரியலயா.. நம்ம....... என்று ஏதோ சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாத ஒரு பெயரைச் சொல்லி, எப்பிடி வளர்ந்துட்டான் பாரு என்றார். அதன்பிறகு அந்தக் கல்யாணத்தில் ஒரு நிமிடம் கூட இருக்க முடியவில்லை. தர்ம சங்கடம் என்றால் என்னவென்று புரியக்கூடிய வயதும் இல்லை அது.

**

தர்ம சங்கடம் என்றதும் இன்னுமொரு அதிமுக்கிய நிகழ்வும் நினைவிற்கு வருகிறது. இதை ஏற்கனவே எழுதிய நினைவும் இருக்கிறது.

பத்தாவதோ பதினொன்றோ படிக்கும்பொழுது ஊரில் இருந்து அத்தை, தன் பெண் சகிதம் வந்திருந்தார். கூடத்தில் மதிய நேரம் டியூப் லைட் எரிந்தால் இப்படி யாராவது சொந்தக்காரர்கள் வந்திருப்பார்கள் என அறிக. எங்கோ சுற்றிவிட்டு உள்ளே நுழைந்த என்னை வாஞ்ச்சையாக அழைத்து அருகில் அமர்த்திக்கொண்டு பேச ஆரம்பித்தார் அத்தை.

“இவனுக்கு மூணு வயசு இருக்கும் போது நாந்தான் இவனுக்கு ட்ரெஸ் பண்ணி விடுவேன். வேற யார்கிட்டயும் போகமாட்டான். எப்பிடி இருப்பான் தெரியுமா, மூக்கும் முழியும் சட சடயா முடியும் அப்பிடியே மயில்ரேக மாதிரி இருப்பான்” கண்கள் அனிச்சையாக அத்தை மகளைச் சுற்றியும் சுற்றி இருப்பவர்கள் மீதும் போகும்..கித்தாய்ப்புதான். பேசிக்கொண்டே போகும் அத்தை இப்படி முடிப்பார்..

“வெயில்ல சுத்தி சுத்தி இப்பத்தான் இப்பிடி குரங்கு மாதிரி ஆகிட்டான்”

அதற்குப் பிறகும் அங்கு இருக்க முடியும்??

**

வீட்டிற்கு சொந்தம் வருவது என்றவுடன் இதுவும் நினைவிற்கு வருகிறது. அப்பொழுதெல்லாம் யாராவது வீட்டிற்கு வந்தவுடன் கேட்கும் முதல் கேள்வி

“எப்போ ஊருக்குப் போவீங்க?” டேய்ய் அப்பிடில்லாம் கேட்கக் கூடாது என்று சவுண்டு வரும்.

அன்பு நிறைந்த கேள்வி அது. அதாவது கொஞ்ச நாளாவது இருப்பீர்கள்தானே என்பதை எப்படி கேட்க வேண்டும் என்று தெரியாமல் அப்படி விழும் கேள்வியது. மழலை எவ்வளவு அற்புதங்கள் நிறைந்தவை என்ற எண்ணம் இப்பொழுது வருமானால், காரணம் வேறொன்றும் இல்லை..அன்றாடங்களில் அவ்வ்வ்வளவு பிரச்சனைகளை சந்தித்துக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று அர்த்தம்.

அவ்வளவே.

**

என்’ணங்கள் 05/01/11

புத்தகக் கண்காட்சி. சென்ற வருடம் கிட்டத்தட்ட ஒரு திருவிழா போலத்தான் கழிந்தது. பதிவர் சந்திப்புகள் அதிகம் நிகழ்ந்தன. இந்த ஆண்டும் அப்படியே நடக்கும் என்று நினைக்கிறேன். பதிவர்களையும் நண்பர்களையும் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி. பார்ப்போம்.

**

சென்ற வாரம் முழுக்கவே விழாக்கள். எஸ்.ராவின் புத்தக வெளியீட்டு விழா கொஞ்சம் வித்தியாசமாக நடந்தது என்றே சொல்லலாம். ’நாவலைப் பற்றியக் கலந்துரையாடல்’ மருத்துவர் ருத்ரன், எஸ்ரா,யுவன் சந்திரசேகர், முருகேச பாண்டியன் மற்றும் மனுஷ்யபுத்ரன் ஆகியோர் கலந்து உரையாடினார்கள்.

மிக நன்றாக இருந்த அதில் எனக்குப் பிடித்த இரண்டு வரிகள்.

யுவன் : உண்மையச் சொல்ல வேண்டும் என்றால், நாவலை இன்னும் முழுதாகப் படிக்கவில்லை. நான்கு நாட்களுக்கு முன்புதான் புத்தகம் கையில் கிடைத்தது. இவ்வளவு உழைப்பைச் சிந்தி எழுதப்பட்ட இந்த நாவலை முழுதும் உணர்ந்து படிக்க நான்கு நாட்கள் போதாது.எனக்கு நிறைய டைம் எடுத்துப் படிக்க வேண்டும். பாதி தான் படித்திருக்கிறேன். படித்த வரை பகிர்வேன்.

அடுத்து மைக்கை வாங்கிய முருகேசபாண்டியன் : நாவல் கைல கிடைச்சதும் தடதடன்னு 12 மணிநேரத்துல படிச்சு முடிச்சுட்டேன். நடுவுல சில வேலைகள். இல்லேன்னா 6 மணிநேரத்துல படிச்சிருப்பேன்.

அருகருகில்..விதவிதம். அதில்தான் சுவாரஸ்யம் போல.

**

கேபிள் சங்கரின் புத்தகவெளியீட்டு விழா சிறப்பாக நடந்தது. நடிகர் மோகன் பாலு செமையாகப் பேசினார். கிட்டத்தட்ட கேபிள் கதைகளில் வரும் கேரக்டர்களாக மாறி உணர்வு எழுச்சியானார். ஆதி அப்துல்லா லக்கி நாகரீகம். பேராசிரியை பர்வீன் வழக்கம் போல்(வழமை என்ற வார்த்தை பிடிக்காது)அற்புதமான மொழியில் பேசினார். சுரேகா அற்புதமாய் தொகுத்து வழங்கினார். வாழ்த்துகள் கேபிள். மீண்டும்.

**

கொஞ்ச நாட்களாக எதுவும் சரியாக எழுதுவதில்லை என்பதை விட எழுதத் தோன்றுவதில்லை/முடிவதில்லை என்பதே சரி/உண்மை.

**

‘நான் உன்னயே இருவத்தி நாலுமணிநேரமும் நெனச்சுட்டு இருக்கேன். நீ அப்பிடி ஒரு நாளாவது நெனச்சு இருக்கியா?’

காதலி உபயோகித்த வார்த்தைகளில் அதிகம் இந்த வரிகளாக இருக்கக் கூடும்(வாங்குப்பெத்தவர்கள் சொல்லவும். )

இதைத்தான் அற்புதமாய் அப்பொழுதே இப்படி..

யாமும் உளேங்கொல் அவர்நெஞ்சத்து எந்நெஞ்சத்து
ஓஒ உளரே அவர்.

என் நெஞ்சில் காதலர் எப்பொழுதும் இருப்பது போல அவர் நெஞ்சில் நான் இருக்கின்றேனா? என்பதாகப் பொருள். இதில் வரும் ஓஒ வார்த்தை ஏதோ செய்கிறது ஆனாலும் வார்த்தைப் ப்ரயோகத்திற்கான சரியான காரணம் எவரேனும் சொன்னால் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கும். தமிழில் இப்படியான இன்பங்கள் இருப்பதால் அமுதென்று பெயர்.

**

ஈசன் படம். புதியபாதைக்குப் பிறகு பார்த்திபன் தொலைந்து போனதுபோல சசியும் ஆகிவிடுவாரோ என்ற லேசான ஒரு பயம் ஏற்பட்டதென்னவோ உண்மை. ஆனால் படம் பிடித்தே இருந்தது. சுப்ரமணியபுரத்திற்கு நேர் எதிராக சென்னை இளைஞர்கள் குறித்தும் இரவு வாழ்க்கை குறித்தும் காட்சிப்படுத்தியது நன்றாகவே இருந்தன. நகரத்து மக்களோடு கிராமத்து மக்கள் எதிர்கொள்ளும் ஆரம்பகால அக்கப்போர்களை காட்சிப்படுத்தியதும் பிடித்திருந்தது.

குறிப்பாக, முதல் பகுதியில் வரும் அரசியல். அமைச்சர்(லேசா முரசொலி மாறன் ஜாடை?!)& சன்(மகன்) செய்யும் அட்டூழியங்கள் அன்றாடத்தில் எப்படிப் பாடாய்படுத்துகிறது என்பதை ஜஸ்ட் லைக் தட்டாக ஆனால் அழுத்தமாகச் தட்டிச் சொன்னது அற்புதம். தைரியமும்.

இயக்குனராக சசி ஏமாற்றியதும் உண்மை. முதல்படத்தின் தரம் அப்படி.

சமுத்திரக்கனி கவர்ந்தார். சில விசயங்கள் பிடிப்பது போல இருக்கும். யோசித்துப் பார்த்தால் அதில் என்ன இருக்கிறது,பிடிக்க, நல்லா இல்லையோ என்ற எண்ணம் வரும். ஈசன் பிடித்திருந்தது. எண்ணமும் வந்தது.

**


காளியின்
ஆங்காரம் தணிக்க
வெண்ணெய் எறியச் சொன்னார்கள்
ஒவ்வொரு முறையும்
குறிதப்பியதில்
என் மேல் எனக்குச்சினம்

**

கருவறைக் கடவுளுக்கு
தட்டுத்தீ வெளிச்சம்
இங்கிருந்து பார்த்தால்
ஆராதனையில் சிலையும்
சுற்றி இருக்கும் இருளும்
சேர்ந்தே தெரிகிறது

**

கவிஞர் ராஜசுந்தர்ராஜனின் ‘நாடோடித் தடம்’ நூல் வெளியீடு.





நூல் வெளியீட்டு விழா குறித்த அறிவிப்பு விரைவில் வரும்.

நூல், புத்தகக் கண்காட்சி,தமிழினி ஸ்டாலில் கிடைக்கும்

தமிழினி வெளியீடு.

பின்னட்டையில் இருக்கும் வார்த்தைகள் நூல் குறித்தான ஆவலை மேலும் தூண்டுகிறது.

யாயும் ஞாயும் யாரோ அல்லர்;
எந்தையும் நுந்தையும் தலைமுறைக் கேளிர்;
யானும் நீயும் பிறவிதொட்டு அறிதும்;
வன்புலப் பரல்நீர் போல
அன்புவரு நெஞ்சம் தாம் புலந்தனவே.

குறுந்தொகைப் பாடல் கருத்தின் நேரெதிர் கருத்தாக இருக்கும் இப்பாடல் சொல்லும் சேதிதான் நாடோடித் தடங்களா? பார்ப்போம்.

..

அணிலாடும் முற்றமும் அறைக்கு வந்த காகமும்

வேலைக்குப் போகும் பெண்கள் அறையெடுத்துத் தங்கி இருந்ததால், அறையில் கிறிஸ்துமஸ், புதுவருடம் எனக் கொண்டாட்ட களேபரம். ‘ஹே, லாங் வீக் எண்ட் யா’வில் ஆரம்பித்த உற்சாகம் வீட்டை இரு நாட்களாகத் தொற்றிக்கொண்டது. ஷெரின் கேக் செய்ய ஆரம்பித்து அது பன்னாக மாறியதும் கேலி, கேளிக்கையாக மாறி மனம் முழுக்க உற்சாகத்தில் இரவைக் கழித்துக்கொண்டிருந்தார்கள் மூவரும்.

‘காலைல ஊருக்குப் போறேன்ப்பா, ரொம்ப நாள் ஆச்சு,’ சுகன்யா ஆரம்பித்தவுடன் அதை ஆமோதித்து ஷெரினும் ஊருக்குப் போவதைப் பற்றிச் சொல்லிப் படுக்கச் சென்றதும் இசையருவியில் ‘என்னைச் செந்தீயில் தள்ளி’க்கொண்டிருந்தார் ஷாருக்கான். பார்க்கப் பிடிக்காமல் அணைத்து விட்டு ரம்யாவும் தூங்கிப்போனாள்.

காலைப் பத்து மணிக்கு லேசாக வந்த முழிப்பை இன்னும் கொஞ்சம் ஒத்தி வைத்து எழுந்தவளுக்குப் புரிந்தது தனியாக இருப்பது.

நேற்று கொண்டாட்டத்தில் சிதறி இருந்த அறையில் நிசப்தம். அதிகாலையிலேயே ஊருக்குப் போய்விட்டார்கள் போல என நினைத்துக்கொண்டே எல்லாவற்றையும் ஒதுங்க வைத்தவளுக்கு வருத்தமும் ஆயாசமும் ஜீவாவின் நினைவும் சேர்ந்து கொண்டன. காஃபியோடு கட்டிலில் அமர்ந்தாள். ஊருக்குப் போயிருக்கலாம்தான். ஆனால் ஜீவா வருவதாகச் சொன்னதால் டிக்கெட் எடுக்கவில்லை. கடைசி நேரத்தில் ‘ஸாரிடா பிஸி வித் ஒர்க் அண்ட் கோயிங் டு பி வித் ஃப்ரெண்ட்ஸ் ஃபார் நியூ இயர் ஈவ், எம்யூ’ என்ற குறுஞ்செய்தியில் வருத்தம் காதல் எல்லாம் கலந்து அனுப்பிவிட்டான். ஹும் என சூரிய ஒளி தூசியை சிதறடித்து சாய்வாக விழுந்து கொண்டிருந்ததை வெறித்துக்கொண்டிருந்தாள். எப்பொழுதும் ஏதாவது சத்தம் இருக்கும் அறையில் தனியாக இருப்பது ஒரு மாதிரி இருந்தது அவளுக்கு. அரவம் இல்லாததால், ஒரு காக்கை அசால்ட்டாக ஜன்னலில் அமர்ந்து அப்புறம் உள்ளேயும் வந்து நின்று கொண்டிருந்தது.

போனவருடம் இந்த நேரத்தில் ஜீவாவும் அவளும் சேர்ந்து இருந்தபொழுது நேற்று தோழிகளோடு இருந்த கொண்டாட்டத்தை விட பலமடங்கு அதிகமாக மனம் மகிழ்ச்சியில் திளைத்ததையும், இந்த முறை அவனில்லாத இத் தனிமை யாருமற்ற அறையில் காக்கை எட்டிப்பார்த்துப் போகும் சூழலும் மிகுந்த வருத்தத்தைத் தந்தது அவளுக்கு சங்ககாலத் தலைவியின் இந்த வார்த்தைகளைப் போல,

காதலர் பக்கத்தில் இருக்கும் பொழுது, திருவிழா நடக்கும் ஊர் எப்படிக் கொண்டாட்டத்தில் இருக்குமோ அதுபோல மனம் மகிழ்வில் திளைக்கிறது. அவர் பிரிந்து போய்விட்டால் அந்த நொடியே துன்பப்படுகிறேன். அழகிய சிற்றூரை, பொருள்தேடும் நிமித்தம் மக்கள் கைவிட்டுப் போனபின்னர், ஆளரவமின்மையால் அணில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் முற்றத்தையுடைய தனிமைப்பட்டுப் பொலிவிழந்து போன வீடுகள் போல நானும் பொலிவிழந்து தனிமையால் வருந்துகிறேன்.

சிறப்பு : இப்பாடலின் காட்சி. அணில் விளையாடும் முற்றம். ஒரு வித அமைதியையும் தனிமையையும் சட்டென கொண்டுவந்து விடுகிறது. அதன் நேர் எதிர்த்தன்மையாக மகிழ்வான பொழுதைத் திருவிழாக் கொண்டாடும் ஊருக்கு ஒப்பாகச் சொன்ன காட்சியும்.

பாடல் :

காதலர் உழைய ராகப் பெரிதுஉவந்து
சாறுகொள் ஊரின் புகல்வேன் மன்ற;
அத்தம் நண்ணிய அங்குடிச் சீறூர்
மக்கள் போகிய அணிலாடு முன்றிற்
புலப்பில் போலப் புல்லென்று
அலப்பென் தோழி! அவர் அகன்ற ஞான்றே.


பாலைத் திணைப் பாடல். அணிலாடு முன்றிலார் என உவமையின் சிறப்பினால், பாடலைக் கொண்டே பெயரிடப்பட்ட புலவர்.

நன்றி.




யாத்ரா, இதுவரை ஒரு இடத்தில் கூட வாழ்த்துகள் சொல்லாத குருஜி,;);).. பொன்.வாசுதேவன்,விமலாதித்த மாமல்லன் சார்.




நா.முத்துக்குமார், பவா செல்லதுரை, நர்சிம்.

**



கார்க்கி, ஷங்கர், குருஜி, யாத்ரா.
**



**



**


விமலாதித்த மாமல்லன் சிறுகதைகள் வெளியீடு.

**