பிறந்த நாள்-கவிஞர் வைரமுத்து...

வைரமுத்து... எனக்கு மிகப் பிடித்த கவிஞர்.அவரைப் பற்றிய விமர்சனங்கள் ஏராளம். திமிர்,கர்வம் என ஏதேதோ.அவை எனக்கெதற்கு?. வைரமுத்து என்ற பெயரைத் தாங்கி வரும் எழுத்துக்கள் எப்பொழுதுமே என்னை ஈர்த்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறது.


“வானம் எனக்கொரு போதிமரம்” என்ற வார்த்தையில் சட்டென திரையுலகை திரும்பிப் பார்க்க வைத்தவர்.அதுவரை வானத்தை யாரும் அப்படியொரு கோணத்தில் சொன்னதில்லை.

வார்த்தைகளின் விளையாட்டிலும் பொருளும் அறிவியலும் பாடல்களில் புகுத்திக் கொண்டே இருப்பவர்.

“வரும் வழியில் பனிமழையில் பருவ நிலா தினம் நனைய..முகிலெடுத்து முகம் துடைத்து..” என ஜாலம் காட்டிய பாடலில் “முகவரிகள் தவறியதால் முகிலினங்கள் அழுதிடுமோ அது மழையோ” என ஜாலத்தையும் மீறி கற்பனை லாஜிக்கில் அனைவரையும் கவர்ந்தவர்.

ஒரு பாடலாசிரியராய் சில அல்லது பல வேடங்கள் அல்லது தையல்காரராய் மாறிக் கொண்டே இருந்தாலும், வைகறை மேகங்களில் தொடங்கி இன்று வரை அவரின் புத்தகங்களில் தனி முத்திரை பதிந்த வண்ணம்தான் இருக்கின்றன.

‘காவி நிறத்தில் ஒரு காதல்’...வைரமுத்துவின் படைப்பில் பலவருடங்களுக்கு முன் வந்த இந்த கதையின் நாயகன்(இளங்கோ?) இன்னமும் கண்முன்னே ரத்தமும் சதையுமாய் நடமாடுகிறான் என்னுள்.இளங்கோவின் வழியே வைரமுத்துவின் வார்த்தைகள் மிக நுட்பமாய் பதியப்பட்ட கதையது.


‘இப்போது
கல்யாணத்தை நான்
காதலிக்கவில்லை

ஆனால்
பிள்ளைபெற்றுக் கொள்ளப்
பிரியப்படுகிறேன்

ஏனென்றால்
ஈழ யுத்தத்திற்கு
இன்னுமோர் போராளி தேவை

அடிமை ஈழத்தில்
தம்பதிகளாய் இருப்பதினும்
சுதந்திர ஈழத்தில்
கல்லறைகளாய் இருப்போம்.’


துப்பாக்கி எப்போது பூப் பூப்பது என்ற வரிகள் இன்னமும் மனதில்..எப்பொழுதோ,எத்தனையோ ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் படித்த ஈழத்தைப் பற்றிய கவிதை.இன்னமும் ஈரமாய்.வைரமுத்துவின் வரிகளின் அடர்த்தியது.


காதலியின் நினைவில் வாடும் காதலன் இயற்கைகளை வர்ணித்துக்கொண்டே அதன் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் அவளின் ஞாபகங்கள் வருவதாய் எழுதிவிட்டு,கடைசியில் அவனின் நினைப்பு எப்பொழுது வருமென்று கூறுகையில், ஏதாவது இறுதி ஊர்வலத்தைப் பார்க்கும் பொழுதா?” என்று முடித்தது இன்னும் நினைவில்.

ஒரு மத்திய தர பெண், அலுவலகத்திற்கு போகும் பொழுது எதிர்கொள்ளும் அத்தனை துன்பங்களையும் வரிகளில் செதுக்கி,

கன்னிமை உடைக்க உண்டியல் உடைத்தேனா..

திருமணம் தாமதம்..இந்தியாவிற்கு சுதந்திரம் தாமதம்,சுபிட்சம் தாமதம்,என தாமதத்தின் பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகும்.

இன்னுமொரு கவிதையில் கணவன் கலவியை ஒரு இயந்திரம் போல் நினைத்து செயல்படுத்துவதை,

கூந்தல் உலர்த்தும் முன்
குறட்டை விடுமென் காதற் கணவா இஃதில்லை யான்கேட்பது

என்று பளீரென சொல்லிப் போகும் வைர வரிகள்.


ஒன்று சுதந்திரத்தின் வானம்
இல்லை என்றால்
மரணத்தின் பள்ளம்
இடைப்பட்ட வாழ்க்கை
விலங்குகளுக்கில்லை

என்று விலங்குகளின் பெருமை பேசும் வரிகள்..

ஒற்றைக் காலிலே பூக்கள் நிற்பதே உன் கூந்தலில் நின்றாடத்தான்... என்ற வரிகளை ஹிந்தியில் மொழிபெயர்க்க விழி பிதுங்கியதாக ஜாவித் அக்தர் ஒரு பேட்டியில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

இப்படி இன்னும் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்..

கள்ளிக்காட்டு இதிகாசத்தில் பேயத்தேவரையும் கதைமாந்தர்களையும் கண்முன் நடமாட விட்டவர்.

கருவாச்சி காவியத்தில், கருவாச்சி யாருமற்ற தனிமையில் தனக்குத் தானே பிரசவம் பார்த்துக்கொள்ளும் வரிகளை விட சிறந்ததாய் இனி வைரமுத்துவே எழுதமுடியாது.

இன்று பிறந்த நாள் காணும் வைரமுத்து வாழ்க பல்லாண்டு...

பதின்ம வயதுகளின் ஆரம்பத்தில் இருந்து இருபதுகளின் புகையிறுதி வரை வைரமுத்துவை வெறித்தனமாக வாசித்தவன் நான்.இந்தக் குளத்தில் கல்லெறிந்தவர்கள்,கொடிமரத்தின் வேர்கள் என பட்டியல் பெரிது..

“உன்னை நான் வணங்காமல் போனால்
என்னில் தமிழ் இணங்காமல் போகும்’

இதுவும் வைரமுத்துவின் வரிகள் தான்.


(கவிதைகள் நினைவில் இருந்து எழுதியது..சிறு தவறுகள் இருக்கலாம்.)


..