பதிவர் சந்திப்பு..நன்றாகவே நடந்தது.

ஆம். ஒருவழியாக பதிவர் சந்திப்பு நடந்தது... நன்றாகவே.

பதிவர்கள் யுவகிருஷ்ணா, அதிஷா, முரளிகண்ணன், ஜெட்லி, மோகன், மருத்துவர் புருனோ, அதியமான், கணேஷ், மக்கள் சட்டம் சுந்தர்ராஜன், காவேரி கணேஷ், நரன், மஞ்சள் டீ சர்ட்(ஜெட்லீயின் சகா, பெயர் ப்ளீஸ்) ஆதி, நர்சிம்,கனகு,அப்துல்லா,மிக முக்கியமாக வாசகர் மோகன், (பதிவுகளை படிப்பவர் மட்டுமே என்று பின்னால் அமர்ந்தவரை முரளிகண்ணன் வலுக்கட்டாயமாக நடுவில் அமர வைத்து மரியாதை செய்தார்.)
மற்றும் லேகா.

முடியும் தருவாயில் கேபிள் சங்கரும் வந்து கலந்து கொண்டது மகிழ்ச்சி.

புகைப்படங்களைப் பார்க்க ஆதியின் இந்தப் பதிவு

விருந்தினர்கள் : அனுஜன்யா, வா.மணிகண்டன்.

இந்தப் பதிவைப் பார்த்து, இது குசும்பனின் பதிவோ என்று நினைக்க வேண்டாம். ஆம். கிட்டத்தட்ட அந்த ரேஞ்சில் தான் எல்லோருமே பேசினோம். என் நினைவுகளில் இருந்து எழுதி இருக்கிறேன். பேசிய கருத்துகளை சொல்ல முற்பட்டிருக்கிறேன்.

(வா.மணிகண்டன், சிவராமன் போன்றவர்களிடம் பேசியபிறகு ‘நினைவுகளில் இருந்து என்ற வார்த்தைக்குப் பிறகு, ’நீட்சியாக சில எண்ண உணர்வுகளின் ஆழ் மன ஆளுமை’ போன்ற வார்த்தைகள் என்னையும் அறியாமல் வருகின்றன..என்றாலும் பொதுமக்கள் நலன் கருதி தவிர்க்கிறேன்@**@)

வா. மணிகண்டன். மிகவும் கவனத்திற்குரிய கவிஞர். இனி பேசியதில் இருந்து...

சிவராமன்(பைத்தியக்காரன்) : “கவிதை குறித்த, இலக்கியம் குறித்த உங்கள் பார்வையைச் சொல்லுங்கள் “

வா.மணிகண்டன் : இலக்கியம் என்பதை எப்படிச் சொல்வது? மனதின் மேல் அடுக்குகளை மட்டுமே சொல்வது ஒரு வகை. இதற்கு உதாரணமாக தபு சங்கரின் வரிகளைச் சொல்லலாம். அதையும் தாண்டிய ஒன்றைப் பதிவது இலக்கியமாகப் படுகிறது.

நர்சிம் : அப்போ தபு சங்கரின் கவிதைகள் இலக்கியம் இல்லையா?

வா. மணிகண்டன்: அப்படி அல்ல, என்னளவில் ஒன்றைப் பற்றிய தீவிர தேடல் அல்லது பயணம் இலக்கியமாகப் படுகிறது.

சிவராமன் : புரியவில்லை, கல் பயணப்படாது. அது இலக்கியம் இல்லையா.

வா.மணி : ஸ்துதி பற்றி பேசுகிறீர்கள். கல் என்பது ஸ்துதி. ஒரு தேடல் நோக்கி, நாம் செல்வதில் இலக்கியம் அடங்கி இருக்கிறது...

சிவராமன்: நாம் ஏன் தேடிப் போகவேண்டும்?

நரன் & வா.மணிகண்டன் : நீங்கள் எல்லாவற்றையும் ஒரு தத்துவத்திற்குள் அடக்கப் பார்கிறீர்கள். அது சாத்தியமில்லை.

ஜ்யோவ் சுந்தர் இடைமறித்து : “விட்டா ஏன் சாப்பிடணும் நாமன்னு கேட்பீங்களே?”


நரன் : இலக்கியம் என்பதும் கவிதை என்பதும் உணர்வு சார்ந்தது. உங்கள் அளவில் ஒரு சினிமாப் பாடல் கவிதை போன்று இருந்தால் அது கவிதை, ஆனால் அது கவிதை என்று பிறரையும் சொல்ல வைப்பது திணிப்பு, அது தவறு.

வா.மணி : ‘நடிகர் விவேக் மடக்கி மடக்கி எழுதினா கவிதை’ என்ற வார்த்தையை பிரபலபடுத்தி விட்டார். மிகத் தவறு.. மடக்குவதில் நிறைய அர்த்தங்கள் உள்ளன.

நர்சிம் : ஏதாவது உதாரணம் சொல்ல முடியுமா?

வா.மணி : மலர்கள் விழுந்த
சாலை

என்பதற்கும்,

மலர்கள்
விழுந்த சாலை

என்பதற்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கிறது.

(புரிந்தது போலவே தலை ஆட்டினேன், விரிவாக பின்னூட்டத்தில் விளக்குபவர்கள் வாழ்க)

சிவராமன் : எது கட்டுரை எது கவிதை ?

வா.மணி & நரன் : அவரவரின் வாசிப்பு அனுபவத்தைப் பொறுத்தது அது. கவிதை போலத் தோன்றினால் அது கவிதைதான்.

நர்சிம் : அப்போ லேபிள் தேவையில்லையா?

மோகன்குமார் : (வா.மணிகண்டனிடம்) பாஸ், கவிதைன்னாலே ஏன் புரியாத மாதிரியே எழுதுறீங்க? அப்படி ஏதாவது ரூல் இருக்கா?

அனுஜன்யா, இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும் கோபமாக ஏதோ சொல்ல முற்பட்டு கேள்வி கேட்டவரை எட்டிப் பார்த்தார். மோகன்குமார் XXL சைஸ் டி சர்ட் என்பதால் முறைப்போடு நிறுத்துக் கொண்டார்.இவர் முறைத்தது அந்தப் பக்கம் தெரியாது என்பது தனி.

வா.மணிகண்டன் : அப்படி இல்லை, புரிதல் என்பது, எப்படிச் சொல்வது என்று தெரியவில்லை, ஆனால், நிச்சயமாய் தினத்தந்தி,மலர் போன்ற இதழ்களின் கவிதைகளோடு கவிதைகளை ஒப்பிடுவதில் ஆரம்பிக்கிறது புரிதலின் பிரச்சனை

ஜ்யோவ் : வாசிப்பு பயிற்சி மட்டுமே இதற்கு வழி. தொடர் பயிற்சியின் மூலம் புரிய துவங்கி விடும். மையம் என்று சொல்வதற்கும் மய்யம் என்று சொல்வதற்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கிறது. போலவே, தந்தை, அப்பா.. இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

சிவராமன் : சுரா.வின் மிகப் பெரிய வாசகராக உங்களைப் பார்கிறேன். உங்களின் பல எழுத்துக்களில் உங்களையும் அறியாமலோ அறிந்தோ சுரா ஒரு ‘ஹாய்’ சொல்லி விட்டுப் போவதைப் பார்த்திருக்கிறேன்.

வா. மணி : “ஆம், அவரின் எழுத்துகளை ஆழ்ந்து படித்ததாலும் வந்ததாக இருக்கலாம்’

சிவராமன் : “சுராவின் படைப்புகளை எப்படி கையாள்கிறீர்கள் அல்லது உங்கள் பார்வையில்..”

வா.மணி : என்னை அவரின் எழுத்துச் சூழலில் பொருத்திப் பார்த்துகொள்கிறேன். உதாரணமாக, நாய்கள் குலைப்பதைப் பற்றி அவர் எழுதிய வரிகளில், நான் ஒரு ஆஸ்பெட்டாஸ் சீட்டின் கீழ் குண்டு பல்பு சகிதம் இரவில் இருப்பது போல பொருத்திப் பார்த்துக் கொள்வேன். சூழலுக்குள் புகுந்துவிடலாம்.

ஜ்யோவ் : ஆனால் நாய்கள் குலைப்பது குறித்தான அந்த வரிகளுக்குப் பின்னால் உள்ள அரசியல் பற்றி தெரிந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன் ..

வா.மணி : இல்லை. ஆரம்ப காலத்தில் அந்த அரசியல் தெரியாது. போகப் போகத்தான் புரிந்தது. என்றாலும் அரசியல் ஏதும் தெரியாமல் அந்தச் சூழலுக்குள் புகுந்து படித்ததே நல்ல அனுபவம்.

சிவராமன் : அருமை. உங்களைப் பொருத்திப் பார்த்தது மிகப் பிடித்திருந்தது. கவிதை குறித்து பேசும் பொழுது, ஒவ்வொரு முறையும் வெவ்வேறு அர்த்தங்கள் கொண்டதாகவே எனக்குப் படுகிறது. உதாரணமாக நகுலன் கவிதைகளைப் பற்றி ஜ்யோவ் சொல்லும் பொழுது ஒவ்வொரு முறையும் வெவ்வேறான பாவனைகளில் ஒரே கவிதை மாறுவதை கவனித்திருக்கிறேன்.

வா.மணி : ஆம்.

நர்சிம் : படிமம் என்பதற்கும் வார்த்தை என்பதற்கும் உள்ள வேறுபாடு ?

சிவராமன் & மணிகண்டன் : படிமம் என்பது காட்சிகளைக் கொண்ட வரி.

நரன் : பதிவுலகம் பற்றி என் பார்வையில் சில வார்த்தைகள். இங்கே டெம்ப்ளேட் பின்னூட்டங்கள் நிறைய வருகின்றன. அது பதிவின் நோக்கத்தை பாதிக்கிறது அல்லது விவாதங்கள் நடப்பதாகவே தெரியவில்லை.

நர்சிம் : அப்படிச் சொல்லிவிட முடியாது ..என்றாலும்

நரன் : சதவீத அடிப்படையில் பார்த்தால் நான் சொல்வது தான் பெரும்பான்மை.

ஜ்யோவ் : ஆம். உண்மைதான். மீ த 27 என்றெல்லாம் வருவது சற்று வருத்தம்தான்.

யுவகிருஷ்ணா : ஆரம்பக் காலக் கட்டத்தில் விவாதங்கள் பெருமளவில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தன. இப்பொழுதுதான் பின்னூட்டங்களில் விவாதங்கள் நடப்பதில்லை.

கவிதை குறிதான விவாதங்கள் நடைபெறும் பொழுதெல்லாம் ஏதேதோ சொல்ல நினைத்து, உதடுகள் குவித்து, பின் தன் கையை தாடையில் குத்திக் கொண்டே ‘பொழச்சுப் போங்கடா’ என்று விட்டுவிட்டார் கவிஞர் அனுஜன்யா.

‘நீங்கள் எழுதும் பற்றியும் பற்றாமலும் மிக நன்றாக இருக்கிறது’ என முரளிக்கண்ணன் சொன்னது வேறு அனுஜன்யாவுக்கு வருத்தம்.

“நல்லா இருக்குன்னு தானேண்ணா சொல்றாரு”

“அடப் போடா.. மாங்கு மாங்குன்னு கவிதை எழுதறேன்.. பற்றியுமாம் பற்றியும்..பத்தி எரியுது..”

“யே..எந்திருச்சுப் போங்கப்பா” என்று காந்தி தடியை ஆட்டுவது போல ஒரு எண்ணம் வந்ததால் டீ கடைக்குப் புறப்பட்டோம்.

வழக்கமாக நாங்கள் போகும் டீக்கடைப் பையன் எங்களைப் பார்த்ததும் சிரித்தான். எவ்வளவு அர்த்தம் வைத்துச் சிரித்துத் தொலைத்தானோ?!.